ANIMO

Details over het schip ANIMO, BHS nummer 11723


Algemene gegevens
BHS-nummer Scheepsnaam Type schip Gebouwd van Bouwjaar Werf Plaats van de werf
11723 ANIMO tjalk ijzer in 1899 Vierverlaten
Gebied en vracht
Oorspronkelijk vaargebied Oorspronkelijk soort vracht Huidige ligplaats
Onbekend
Illustraties:
Klik hier voor de afbeelding

Klik op de thumbnail voor een grotere illustratie (opent in een nieuw venster).
Klik hier voor de afbeelding

Klik op de thumbnail voor een grotere illustratie (opent in een nieuw venster).
Maten
Lengte Breedte Diepgang Holte Tonnage Hoogte mast
26 m 73 cm 5 m 25 cm 1 m 00 cm 2 m 20 cm
Brandmerken:
Gegevens van het kadasternummer (brandmerk) “1498 B Gron 1931”
Brandmerk Naam eigenaar (vlgns kadaster) Naam schip (vlgns kadaster) Bijzonderheden
1498 B Gron 1931 - - -
Motoren:
Merk Type Serienr. Bouwjaar Nieuw of gereviseerd? Jaar geplaatst Jaar afgedankt
Sole SFN 160 1997
Verhalen over dit schip:
Hoewel we al vele jaren lid zijn van de club hebben we nooit ons schip
officieel aangemeld. We vinden de vereniging een goede zaak maar zijn zelf niet
zo'n origineel-freak. Wij willen gewoon lekker varen op een veilig en
comfortabel schip. Waar dat in strijd is met originaliteit kiezen we voor onze
veiligheid en comfort. Zo is het schip al spoedig voorzien van een 90cm hoge
railing en is het schip met twee masten opgetuigd in plaats van een. Dat maakt
de zaak een stuk handzamer en dus veiliger. We hebben overigens nog wel een
houten luikenkap maar daaronder bevindt zich wel degelijk een stevig en
waterdicht stalen dek. De lengte van het schip komt ook niet overeen met de
oorspronkelijke maat. Het schip is gebouwd met een lengte van 23 meter. Het
schip is vervolgens diverse malen verlengd. Vlak voordat wij het schip kochten
in 1980, was de lengte nog 41 meter. Het schip is toen door de omstreden
handelaar Beimer verkort tot de huidige maat. Dit met de bedoeling het schip
weer te kunnen verkopen voor de charter of iets dergelijks. Alles van enige
waarde was er dan ook uit- of afgesloopt. Dus geen motor maar zelfs ook geen
schroefas, stuurwiel eraf, etc. Alles gestolen volgens Beimer. Maar goed, bij
Van de Belt in West Graftdijk werd een DAF 575 geplaatst (met turbo). Daarna
hebben we alles wat er verder nog op of aan zat eraf gesloopt behalve de
opgelaste opboeiing. Na een jaar of 5 verbouwen hebben we de masten geplaatst
en de zwaarden eraan gehangen. Het daarop volgende seizoen gingen de zeilen
(van De Boer uit Numansdorp) erop. Sindsdien worden er veel weekenden en
vakanties mee gevaren. De korte tochten spelen zich vooral af op het
Markermeer, maar zodra we wat meer tijd hebben gaan we het Wad op, als het even
kan ook het Duitse Wad. Een lange vakantie hebben we een rondje om het Deense
Fnen gevaren. Een absolute must voor iedere platbodemzeiler (uiteraard ook
voor iedere watersporter). Veel ruimte en vriendelijke mensen en vooral prima
vaarwater. Zelfs het Kieler Kanaal is soms goed te bezeilen en is dan veel
minder saai.
Tot onze verbazing vernamen wij in 1991 uit de krant dat ons schip op de
gemeentelijke (Haarlemse) monumentenlijst was geplaatst. Spoedig daarna kregen
we een brief waarin ons werd uitgelegd wat de gevolgen voor ons waren en welke
procedure we moesten volgen om weer van die lijst af te komen. De voornaamste
beperking betrof het varen: een monument wat niet te bezichtigen is kan niet op
de lijst. Daarom hebben we maar weer gevraagd om van de monumentenlijst
afgeschreven te worden. Uiteindelijk begreep ook de gemeentelijke
monumentendienst dat schepen moeten varen. Nu mogen we gewoon varen wanneer we
willen maar we moesten wel beloven dat we niet meer dan een half jaar achter
elkaar weg zouden zijn. Een echt monument dus ons schip, hoewel het lang niet
allemaal origineel is. Het ging de monumnentencommiessie om het originele
silhouet. Het is ons dan ook verboden om een tweede verdieping op het schip te
plaatsen. Alles bij elkaar wel vermakelijk omdat dezelfde gemeente 10 jaar
eerder ons had bevolen het schip uit de stadswateren te verwijderen! Het kan
dus verkeren en zo hoort het ook in de oude scheepvaart.
Het bleek na 18 jaar varen met de DAF uit 1956 dat ook deze dingen een eindig
bestaan kennen. Ondanks een aantal ingrepen bleek het niet goed meer mogelijk
om de oude DAF zover te krijgen dat de blauwe walm uit de uitlaat enigzins
dragelijk dragelijk was voor andere havenliggers. We hebben de DAF via het
roefdak naar zijn finale bestemming geheven en hebben een gloednieuwe Sole
diesel er in laten bouwen bij scheepswerf de Rietpol in Spaandam west.
Eigenlijk een gokje omdat er niet zoveel Sole's van deze maat rondvaren in
Nederland. De eerste 20 motoruren zijn evenwel zonder mankeren verlopen.
We hebben nog contact met twee oude schippersfamilies die geruime tijd op dit
schip gevaren hebben. De laatste vrachtschipper vaart nog steeds in de
binnenvaart met een schip dat ook weer Animo heet (lekker makkelijke naam over
de marifoon in binnen- en buitenland). Als we elkaar ergens tegenkomen wordt er
feestelijk aan de toeter getrokken en vragen we over en weer of alles OK is en
vervolgen dan gewoon weer onze wegen. Met Kerst sturen we altijd een kaartje.